KOOG AAN DE ZAAN - De machtsverhoudingen in het Noord-Hollandse volleybal zijn zaterdag bekrachtigd. Superdivisionist Compaen versloeg in de bekerderby topdivisieteam Zaanstad. De beide teams passeerden elkaar eind vorig seizoen op de volleyballadder. Dit weekeinde stond er voor het eerst een onderling treffen met een officieel karakter op het programma. Conclusie mag zijn dat het zichzelf benoemde volleybalbolwerk boven het IJ slechts betrekking mag hebben op de mooiste sporthal van de provincie. Wat zijn we jaloers! De sportieve hegemonie is toch echt verloren.


Het eerste herenteam van Zaanstad is niet meer het beste van Noord-Holland en moet deze competitie zelfs de strijd aanbinden met de reserves van dorpsclub Compaen. En gezien de glansrollen van de nog maar 18-jarigen Timme van Houts, Lucca Stoelinga en Pier Santiago Rosario Vlasma zaterdag zullen de machtsverhoudingen voorlopig nog wel even zo blijven.

Het is fijn om te zien dat de rivaliteit tussen de beide Zaanse clubs ondertussen een gezond karakter heeft. Er staan bij beide teams steeds vaker spelers in het veld die nauwelijks beseffen dat er hier sprake is van een derby. Compaeners die jarenlang hun opleiding genoten bij Huizen of US kennen dat gevoel niet. Aan de andere kant spelers als Lars de Boer en Jesse Koopman die juist aan de andere kant van de Zaan grote volleyballers werden. Tekenend voor de goede onderlinge sfeer is het feit dat Zaanstad enkele weken geleden een trainingsveld afstond aan de buren. Nee, het ging er uitermate vriendelijk aan toe in en na de broedertwist.

Alleen de begeleidende staf van Compaen was al geboren toen de Oostzaners als favoriet aan deze derby begonnen. Dat hoge verwachtingspatroon kon wel eens als een valkuil werken. Wat viel er te winnen? Er stonden aan de overkant echter nog steeds vijf voormalige eredivisiespelers, die incidenteel het beste uit zichzelf naar boven kunnen halen. Met de confrontatie tegen de lijstaanvoerder van de topdivisie B had Compaen bovendien de zwaarst mogelijke loting getroffen.

Beide ploegen moesten vooraf een zware domper verwerken. Zaanstad zag de in supervorm verkerende diagonaal Thomas George door een ernstige knieblessure wegvallen, terwijl Compaen voorlopig niet kan beschikken over de reusachtige Teun van de Wassenberg.

Voor de Zaandamse coach Sandor Rieuwers was het weer een beetje thuiskomen. Met vier tegenstanders van zaterdag, Kjeld Broekema, Lars de Boer, Ruben Schoones en Joris Burger, sloot hij zes jaar geleden het eredivisie-avontuur van Zaanstad.

Rieuwers verraste zaterdag met zijn beginopstelling. Hierin bedacht hij een plek voor spelverdeler Lucca Stoelinga, die zich wekelijks verbetert. Van onwennigheid in de aanvalsopbouw was geen sprake, want Compaen schoot via 2-9 uit de startblokken. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat Zaanstad zich in die openingsfase nogal wat fouten permitteerde. De gulheid naar de tegenstanders sloeg op een gegeven moment over naar de andere kant, waardoor het bij 10-12 weer een wedstrijd werd. Het bleef bij een eenmalige opleving, want onder impuls van de opslag van Stoelinga liep Compaen uit naar 10-17 en daarna werd het niet meer spannend (18-25).

Het door Rieuwers uitgesproken ‘control-alt-delete’ voorafgaand aan de tweede set bleek aan dovemansoren gericht. Nu was het initiatief steeds bij Zaanstad. Wouter Slim bracht Compaen passend in de problemen, de blokkering van de thuisploeg sloot vaker en Lars de Boer bracht het huismerk - de scherp diagonaal geslagen aanval – regelmatig met succes in stelling. Het inbrengen van Jesse Aalbers voor Milan Muijs en de vervanging van Stoelinga door Nikita Artamonov bood geen soelaas. Het werd via 25-15 een afgetekende score.

De derde set kon het talrijke publiek genieten van prima spel van Compaen. Pier Santiago Rosario Vlasma zag nagenoeg alles in goud veranderen. Hoog opspringend dreunde hij set-ups vanachter het net en de driemeterlijn keihard naar de grond, verdedigde enkele balletjes en was stabiel in de passing. Compaen-legende Lars de Boer zag aan de overkant dat er een passerloper in zijn voetsporen gaat treden. Op het midden was Timme van Houts onstuitbaar, in totaal goed voor acht punten uit tien pogingen. In het achterveld kweet libero Lucas Verwoerdt zich uitstekend van zijn taak. Door de hoge hal en de ruimte rond het veld kwamen zijn reflexen, snelheid en inzicht nog meer tot hun recht. In de derde set ook een opvallende rol voor Artamonov met vier aanvalspunten. Rieuwers zette in een bepaalde fase Stoelinga in voor diagonaal Ivar de Waard, waardoor de spelverdeler zijn offensieve talenten ten toon kon spreiden (15-25).

De vierde set was weer weinig krachtsverschil. Van Houts had zijn door Papendal opgelegde quotum van sprongen opgebruikt en werd vervangen door Bram Bekebrede. Zaanstad liep van 15-14 uit naar 17-14 en de bekerderby leek op weg naar een vijfsetter. Een time-out van Compaen werkte positief en bij 17-17 kon het weer twee kanten op. Er ontstond een volleybalgevecht, waarbij de Oostzaners steeds net aan de goede kant van de score bleven. Het luisterde allemaal nauw, want in de beslissende fase kon Artamonov nog net na een scherpe pass met een handje zijn middens Bekebrede en Jason Hartman succesvol bedienen. Zoals vorig seizoen zo vaak was het routinier Ivar de Waard die zijn team redde toen de nood het hoogst was. Hij sloeg 23-24 en 23-25 binnen. Compaen kan na de zege met 1-3 met de borst vooruit door de Zaanstreek.