NIJMEGEN -

Met melktanden is het moeilijk kauwen. Voor grote hompen vlees is een volwassen gebit nodig. Als het maalsysteem nog niet op orde is, ligt het diner zwaar op de maag. De hapklare brokken gingen er bij de jochies van Compaen zaterdagavond bij de teambuildingsmaaltijd goed in. Eerder die dag beten ze zich in Nijmegen wel stuk op het taaie Pegasus.


De thuisploeg liet zich niet in stukken rijten. De mondjes van de Oostzaners waren te klein om middenblokkeerders van dik boven de twee meter te kunnen vermorzelen. In lengte was de tegenstander oppermachtig, maar ook in levensjaren. Pegasus-Compaen was tevens de confrontatie tussen de oudste en jongste ploeg in de superdivisie.


Het was ook een ontmoeting tussen de nummers 1 en 2 van de zuidelijke topdivisie het afgelopen seizoen. De kampioen kreeg een kwaliteitsimpuls door in Job Groenendaal en Mathijs Apine twee voormalig eredivisiespelers aan de selectie toe te voegen. Aan de andere kant maakte Compaen een verjongingsslag door vier tieners en een prille twintiger bij het eerste te halen.


Zo was er bij het ene team meer veranderd dan bij de andere ploeg. De krachtsverhoudingen bleven dus ongewijzigd. De vorige competitie profiteerde Compaen in Sporthal Oostzaan van een totale ineenstorting, terwijl in Nijmegen Pegasus na het binnenhalen van de titel de tegenstanders twee sets gunde.


Het werd in de derde wedstrijdronde 3-0. Voor de zeerovers stond die uitslag opnieuw op het bord na een eerder maximaal verlies bij Inter Rijswijk en optimale thuiswinst tegen Taurus. Pegasus proefde voor de eerste keer het zoet der overwinning.


Compaen trof het niet dat de tegenstander in de eigen De Ark op volle oorlogssterkte kon aantreden. Waar, volgens de wedstrijdverslagen het team in de voorgaande duels, verzwakt moest opereren.


In enigerlei mate gold dat ook voor Compaen, dat weer de beschikking had over Ivar de Waard – de speler die in de loop der jaren een stevig stel hoektanden voor sportieve uitdagingen ontwikkelde. Hij slokte de oppositie nog niet met huid en haar op, maar de reusachtige diagonaal was wel weer ouderwets topscorer.


Voor Compaen werd het een tantaluskwelling, Voortdurend leek het initiatief in de wedstrijd nabij om toch steeds weer in het zand te moeten bijten. De Oostzaners wisten bij tijd en wijle de passing van Pegasus te verstoren, maar voor verzilvering ontbrak de sluitende blokkering. Aan de andere kant trok de tegenstanders vaak een netverdediging op die gelijkenissen met de muren van het kasteel van Karel de Grote vertoonde. Als Compaen al een gaatje vond dan was het de taaie verdediging waarop de aanval stuk liep.


Volgende week staat er een interessant duel op het programma. Dan is de bekerwedstrijd tussen de volleyballers van de westelijke en oostelijke oever van de Zaan. De derby is ook een confrontatie met een degradant uit de superdivisie van afgelopen jaar.