HENGELO - Oh, oh Hengelo. Wat ben je ver! Compaen dacht op de heenreis even in het kader van een experimentele DuNed-competitie van de bond op weg te zijn naar een Bundesligateam. Oh, oh wat ben je dan blij om met drie winstpunten huiswaarts te keren. Oh oh, wat lekker om te zegevieren tegen een concurrent in de superdivisie.


Sporthal Veldwijk bevindt zich naast het Fanny Blankers Koenstadion. De prestaties van Compaen en Webton Hengelo verdienen echter tot dusver nog geen gouden olympische plak, laat staan drie van de mooiste medailles. De accommodatie ligt ook op een steenworp afstand van de trainingsvelden van voetbalclub FC Twente, met als lijflied ‘Eenmaal zullen wij de kampioenen zijn’. Ook een titel zal voor beide volleybalploegen nog wel even duren. Na afloop van de wedstrijd kon Compaen-coach Sandor Rieuwers wel het eveneens uit de Grolsch Veste bekende ‘You ‘ll never walk alone’ door de kleedkamer laten schallen.

Voorafgaand aan het duel was er de wetenschap dat beide ploegen tot nu toe alleen hekkensluiter Taurus met succes wisten te bevechten. Bijna was er vorige week voor Compaen een tweede zege, maar de winst gleed na 2-0 in sets en 13-10 in de vijfde set als paling door ingevette vingers. Ook om die reden smaakte de overwinning met 1-3 van zaterdag zoet.

Rieuwers benadrukt telkens weer dat voor overleving in de superdivisie iedereen nodig is. Helaas was Teun van de Wassenberg er niet bij door ziekte. Zijn naam viel nog wel in de voorbereiding. Van de Wassenberg was in de berg was het shirt van nummer 1, Evert Hankes, vergeten. Dat gebeurde juist nu hij na zijn gebruikelijke seizoensstartblessures voor de eerste keer zijn opwachting in de basis mocht maken. Voorzitter Tjerk Laan was gelukkig aanwezig in Hengelo. Hij moest toestemming geven om de mid met nummer 7 te laten spelen. Bij de laatste ledenvergadering van Compaen was namelijk unaniem besloten dat dit cijfer als eerbetoon aan de illustere clubman Sjoerd van Tol nooit meer gedragen mocht worden.

Er stond dus wat op het spel in de confrontatie tussen de kampioen van de noordelijke topdivisie en de nummer 2 van de zuidelijke equivalent. Het jeugdige Compaen toonde zaterdag, met uitzondering van een uiterst zwakke tweede set, oppermachtig te zijn.

Milan Muijs toonde zich in het duel een waardig aanvoerder. Met zeventien aanvalspunten en daarmee een winstpercentage van 58 procent ging hij voorop in de strijd. Het laatste punt mag hem ook enigszins toebedeeld worden. Hij attendeerde de scheidsrechter erop dat een smash van Jason Hartman na een overpass door een achterspeler werd geblokkeerd.

In de aanval was er ook een goede rol voor Jesse Aalbers, die zich na zijn komst naar Compaen stormachtig ontwikkelt. Zijn pipe vanaf midachter is misschien wel de meest vurige in de superdivisie. De Zoetermeerder verzilverde bijna de helft van de set-ups.

Deze kwamen vooral van spelverdeler Nikita Artamonov, die om de eindejaarstraditie toch in leven te houden vuurpijlen naar linksvoor zond. Muijs en Aalbers wisten de horizontale strepen in verticale richting te bombarderen.

Timme van Houts liet zien dat er in de bossen van ‘t Gooi na Ludrich Inocente en Cas Veerman een nieuwe topmid aan het groeien is. Hij timmerde de ballen naar het prachtige plankier dat als dank daarbij een luide dreun liet horen. Dit glanzende parket deed de Compaeners terugdenken aan het zaaltje dorpshuis de Greep, waar de opmars in het landelijke volleybal van de club begon. Bij zeven rake smashes voegde de jeugdinternational van u20 ook nog drie killblocks. De andere mid was dus Evert Hankes die op af en toe onnavolgbare wijze zes keer scoorde en twee keer met succes blokkeerde. Van alle goede eigenschappen bij Compaen is dat misschien wel de minste, maar zaterdag sloot de netverdediging liefst elk keer perfect.

Een goede inbreng was er ook voor Pier Santiago Rosario Vlasma. Hij ontgroeide Compaens satellietclub US als passerloper, maar ontpopte zich vanaf de derde set als een degelijke diagonaalspeler. Echt een Amsterdamse alleskunner, want op de trainingen redt hij zich ook als spelverdeler.

In het succesverhaal past zeker ook een voetnoot voor libero Lucas Verwoerdt. De kleine man in het oranje formeerde een prima passlijn, die slechts vier keer op een service van Webton Hengelo het antwoord schuldig moest blijven. Zoals gemeld verliep alleen in de tweede set de aanvalsopbouw stroef, waardoor de variatie in het spel verdween. Bij 7-1, 10-3 en 11-4 leek de prima verlopen openingsset een wel erg matig vervolg te krijgen. Een dubbele wissel bracht verbetering. Lucca Stoelinga en Pier kwamen in het veld voor Nikita en Ivar de Waard. Op 13-10 kwam er weer een beetje spanning, maar de opleving van Compaen was van korte duur (25-19).

In de derde (21-25) en vierde set (18-25) was er weer de controle. De Oostzaners hadden steeds de leiding en stevenden met solide spel af op de tweede zege in deze competitie.

De volgende wedstrijd is donderdag. Compaen probeert dan bij Inter Rijswijk 2 een stap dichterbij Europees volleybal te komen. Zaterdag is er dan weer een thuiswedstrijd tegen Alterno.