We verlangen naar vrijheid in bed, maar we hebben daar woorden voor nodig. Om ons uit te spreken. Vaak klappen we dan dicht. Uit angst om te verliezen wat we hebben.


We denken vaak dat goede seks vanzelf hoort te gaan. Alsof het voor de ander duidelijk is wat we verlangen. Of dat het alleen een kwestie is van ‘even zeggen wat je fijn vindt’. Maar voor de meesten voelt dat helemaal niet zo vrij. Het voelt eerder alsof je een grens over moet die je niet goed kunt zien. Maar wel voelt. Alsof je ineens heel kwetsbaar wordt voor iets dat belangrijker is dan het lijkt.En daar begint het gedoe. We verlangen naar vrijheid in bed, maar zodra het op woorden aankomt, sluit iets in ons zich.

Waarom hebben we woorden nodig om ons vrij te voelen?
Omdat vrijheid niet zichtbaar is in het donker. Vrijheid ontstaat wanneer er licht schijnt op wat we verlangen. Zonder woorden blijft seksualiteit gokken. Hopen dat de ander je (veel te subtiele) signalen oppakt. Maar je weet niet zeker of hij of zij begrijpt wat jij voelt. Wat jij wilt. En dat maakt je voorzichtig. Je blijft alert, subtiel gespannen. Je houdt iets achter om niet teleurgesteld of gekwetst te worden.

Woorden zijn niet bedoeld om seks rationeel te maken. Woorden zijn bedoeld om veiligheid te creëren. Zodra je iets durft te zeggen zeggen - als is het iets kleins, aarzelend of zoekend - begrijpt je zenuwstelsel: ik mag hier zijn, met alles wat ik verlang, hoef en voel.

Pas dan durft je lichaam te ontspannen. Pas dan kan je bekken openen, je adem zakken, je hart verzachten. Pas dan kun je ontvangen, geven, experimenteren, spelen. Niet omdat woorden het spannend maken, maar omdat woorden de angst weghalen.

Over seks praten activeert iets in ons systeem dat ouder is dan onze logica. Zodra je woorden geeft aan wat je wilt, word je zichtbaar. En zichtbaar zijn voelt kwetsbaar.

Want wat als de ander het niet begrijpt?
Wat als het raar klinkt?
Wat als het te veel is?
Wat als het te weinig is?
Wat als je partner afhaakt, lacht, kritiek heeft, of gewoon iets anders voelt?

Dan staat er ineens meer op het spel dan seks. Namelijk je plek in de relatie. Je veiligheid. Verbinding. En precies op dat moment voel je hoe je lichaam reageert. Je adem stokt. Je schouders spannen zich aan. Je aandacht vernauwt zich en je bent alleen nog met jezelf bezig - omdat je systeem zegt: Als ik nu ongelijk krijg, ben ik niet veilig. Het is een reflex.

We hopen dan vaak dat onze partner vanzelf aanvoelt wat we willen. Dat hij of zij het zélf ziet. Dan hoeven wij niets te riskeren. Maar dat is precies waar seks vastloopt. Niet in techniek. Niet in kennis. Maar of je bij machte bent om eerlijk te zijn.

Het echte gedoe is niet het gesprek aangaan. Het gedoe zit in de spanning die je voelt als je iets wilt maar het niet durft te zeggen. Die spanning trekt je uit je lichaam, weg van je gevoel, weg van je speelsheid. Vrijuit spreken begint dus niet met woorden. Het begint met rust in je systeem. Met ruimte. Met het vertrouwen dat er niets mis kan gaan als je jezelf laat zien. Pas wanneer je lichaam voelt dat het veilig is, komt er vanzelf zachtheid. Vanuit die zachtheid ontstaat eerlijkheid.

Misschien is de beste ingang dan ook niet: “Wat wil ik precies?” Maar: 'Wordt het slechter als ik dit eerlijk zeg?’ Die vraag haalt de druk weg. Het maakt de stap kleiner. Het zet de deur op een kier in plaats van wagenwijd open. En vaak merk je: nee, ik word er niet slechter van. Het voelt hooguit nieuw. Onwennig. Menselijk.

Het is dat kleine, kwetsbare stukje dat uiteindelijk het verschil maakt. Niet de perfecte zin, niet de juiste timing, maar het moment waarop jij in je lichaam blijft terwijl je iets deelt dat spannend is. Daar begint vrijheid. Waarin je het durft te zeggen.

Wil je oefenen met meer ontspanning, vrijheid en ruimte in je lichaam?
Je bent welkom om een maand gratis en vrijblijvend te trainen in de Sacred Sex Academy:
sacredsex.nl/gratis-academy

Judith Bruin
Oprichter Sacred Sex Academy